09. Olympos ~

Autor: Aki

Wydawnictwo: Studio JG

Ilość stron: 178  <obydwa tomy>

Gdy zakupiłam tą mangę, od razu dwa tomy, byłam zachwycona. Okładki, kreska no i sam fakt że fabuła kręci się wokół mitologi greckiej, sprawiał że miałam ochotę piszczeć z radości. Tak czułam, że to będzie piękna, krótka seria i właśnie może dlatego, że spodziewałam się hitu tak się zawiodłam. No fabuła to na prawdę żadna rewelacja, a miałam czasem uczucie że autorka stworzyła tą mangę tylko po to by było n
a co sobie popatrzeć. Serio. Przynajmniej postacie różniły się zachowaniem i lubiło się od nich kaprysy.

Gdybym miała przedstawić ogólny zarys sytuacji i zdarzeń wokół których wszystko się kręci, to na pewno fakt, że w Ogrodzie Bogów więziony jest od kilkuset lat Ganimedes, książę Troi i z początku wydaje się, że jest zwykłą zabawką Apolla, głównego według mnie bohatera, który go tam sprowadził. Prowokuje go i wkurza samą rozmową, a Ganimedes go nienawidzi i jak najbardziej unika z nim rozmów. Mimo wszystko nie jest to główny powód dlaczego go tam sprowadził i więził, choć wiele osób mogło by powiedzieć - co to za więzienie - jeżeli jest się uwiezionym w świecie usłanym kwiatami po sam horyzont, niebo jest zawsze gwieździste oraz co najważniejsze posiada się wieczne życie, lecz co nam z tego, gdy tam umieramy z nudów, a nawet zabić się nie można xD

Ganimedes i Apollo nie dogadują się zbytnio, wiele jest spraw które książę Troi prostu nie potrafi zrozumieć, natomiast Apollo nie rozumie ludzi którzy w jego oczach zachowują się idiotycznie. Oprócz tych dwóch, na początku poznajemy Heinza, zwykłego człowieka, można by powiedzieć z naszych czasów. Który prosi Boga, by udało mu się poślubić kobietę, którą kocha. Apollo sprowadza go do Ogrodu, by podręczyć i nauczyć czegoś o świecie Ganimedesa. Zapomniałam wspomnieć że i bóg słońca i książę, są "pięknisiami" jak sam Heinz stwierdził i rzeczywiście byli pięknie przedstawieni, lecz mniejsza już o to. Jak to na mitologie grecką przystało pojawią się również Zeus - lubiący wielkie wejścia, z oczami jakby bez emocji oraz wielce potężny. Posejdon - typowa osoba która czasem nie myśli i daje się ponieść emocjom, tym macho. Oraz Hades - przypominający na pierwszy rzut oka kobietę po rysach twarzy, inteligentny, czuć od niego, jak to na osobę zamieszkującą mrok - zło - i według mnie jest najbardziej interesującą postacią no i chciało by się ujrzeć go więcej razy. Cóż do postaci nie mam żadnych negatywnych uwag.

No i największy atut tej mangi czyli kreska, jest naprawdę przepiękna no i nie mam się do niej co uczepić. Studio JG zaserwowało nam również wyśmienitą matową okładkę, a wielbię jak obwoluty są matowe i miejscami lakierowane, choć szkoda ze lakierowanych elementów nie było, ale tego to się już czepiać nie będę.

Mimo wszystko, tej wspaniałej kreski i ciekawym postacią, manga ta nie zasługuje na wysoką ocenę. Momentami miałam ochotę odłożyć książkę i robić coś innego, bo tak mnie to przynudzało, szczególnie w drugim tomie. Pierwszy tom był jeszcze w miarę, ale drugi był dla mnie, albo czymś bezużytecznym ( choć dopiero tutaj pojawia się Hades) lub kontynuacją czegoś co NIE miało się zakończyć dopiero na drugi tomie. Na prawdę nie rozumiem, dlaczego autorka przystanęła na drugim tomie i w nim zaczęła wszystko wyjaśniać, kiedy miała na prawdę możliwości by ciągnąć to wszystko dalej... ba nawet sprawić że coś by się tam działo. Manga na prawdę mogła by być ciekawa, lecz nie wykorzystano jej wszystkich możliwości. Dlatego dla całej serii daję 4.5/10 a te pół wyżej ze względu na Hadesa xD Są na pewno osoby którym spodobała się ta manga własnie ze względu na jej lekkość, lecz niestety jestem typem osoby lubiącej gry coś się dzieje xD więc tak czy tak zachęcam do przeczytania bo być może akurat się spodoba.